نمی دونم خوابم یا بیدار دلم پر از شور و غوغاست.

چه خبره، چی میگن اطرافیانم؟؟ یعنی راسته ؟؟

نمی دونم چرا دلم شور میزنه ؟؟؟ فکر کنم باید بگم : آره راست می گن این بار یک جورایی

 می ترسم.دل تو دلم نیست. آخه رفته خیلی وقته که رفته .نتونستم جلوش بگیرم.گفتم بمون ،

گفت :به من نگاه کن ، باهام صادق باش من که دیگه مال تو نیستم برای چی می خوای اینجا

اثیرم کنی؟! ولم کن .... .

گفت مگه تو پرستو نیستی ؟؟؟ ندیدی نشنیدی پرستو ها همیشه بی قرارن. به خودت نگاه کن

به بالهات نگاه کن ، میبینی هر دوشون بازن اماده شدن، اماده شدن که تو بپری... .

ازش پرسیدم: چی میگی مگه میشه اون پرستوها با من فرق دارن من نگرانم بالهام طاقت نگه

 داشتنم را نداشته باشه  ،اون وقت می شکنن ،منم میشکنم. گفت: تو چی کار داری نگاه کن اونی

 کا باید به تو قدرت بده همیشه همرات بوده این بار اون می خواد پرواز کنی.

یعنی میشه ؟؟ یعنی من لیاقتش را دارم ؟؟ نه تا نرسم کنارش تا نبینمش باورم نمیشه.

بزرگی و عظمتش را دیدم ولی میگن بزرگتر از اونی که من فکر می کنم. خدایا صدام را می شنوی !!

من همون پرستو هستم که حالا اماده ی پرواز ، می خواد بره.خدایا قسمت می دم به حسینت

بگو من رد نکنه .می دونم بدم ولی کار دل دیگه بدجوری اثیر شدم .بهش بگو حالا که تا اینجا اوردتم

از اینجا به بدم خودش همراهم باشه.

چیزی نمونده نکنه برم ،به من نگاه کنن بگن تو نیا هنوز لایق نیستی ؟؟بزار برم ،بزار منم اونی که

 این همه دلبری میکنه را ببینم.

کربلا من دارم میام، تو من را پس نزن.

این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست

                                             این چه شمعی است که عالم همه پروانه ی توست

قراره اگر خدا بخواد ۲۰ اسفند راهی کربلا بشم دعا کنید لایق باشم و بتونم برم ،

قول می دهم برای همه دعا کنم.

اگر قابل دونستین و حرفی بود بگین قول می دهم پیغامتون را برسونم.